ناخوشی من
کتابهای جلال را معمولا خیلی سریع میخوانم
یعنی خیلی سریع میرسم به آخرین صفحه
قلمش یه طور خاصی است
هر کتابش با کتاب دیگرش کلی فرق میکند
البته جلال خوان حرفه ای نیستم
هفته ای پیش دست بر قضا هنگام گشت و گذار در فایل های کامپیوترم، دنبال پی دی اف یکی از کتابهام میگشتم.
در همون حین، پی دی اف های کتابهای دیگه ی کتابخونه ی الکترونیکی رو باز میکردم و تورقی و چون وقت نداشتم برای خوندن، مقاومت میکردم و میبستم
چشمم خورد به اسم کتاب « زن زیادی»
بازش کردم
و مقاومتم شکست
و نفهمیدم کی رسیدم به اواسطش
خلاصه همه ی سن هایش را خواندم
و خدا میداند چقدر بعدش حالم بد شد
یک احساس منزجر کننده ی تهوع آور در مورد دنیایی سیاه و گاها خاکستری
دنیای زن ها!
یا بهتر بگویم دنیای زن بودن
یعنی جلال زن ها را فقط این گونه میدید؟؟
یا داستان های زن زیادی فقط یک انتقاد بودند؟
چطور تونسته بود اینقدر ناشیانه وارد این دنیا بشود و حتی گاها در پوست شخصیت اول برود و بجای یک زن به بازگوییه احساسات و وقایع بپردازد؟
نمیخواهم بگویم صددرصد در مورد بعضی ها اشتباه کرده بود
یعنی جلال را نقد نمیکنم
اما همین قدر میگویم که از آن روز تا حالا حالم دگرگون است!
اصلا وقتی میخواندمش گاها ناگهانی به خودم میگفتم این جلال آل احمد است یا صادق هدایت؟!
چقدر بهم نزدیک شده اند در این کتاب!
کاش این کتاب رو نمیخوندم
خلاصه دوستان دعا بفرمایید که بس ناخوشم...
.jpg)
*************************************************************
پ ن:
پی دی اف این کتاب خیلی راحت دانلود میشه، تو گوگل سرچ کنید.
پ.ن:
اگه خوندینش حتما نظرتونو رو بهم بگید
پ.ن:
اگه درمان خانگی یا سنتی برای ناخوشیم سراغ دارید، دریغ نکنید.
تغییر ناگزیر است ...